آخر خط زندگي اين نفساي آخره
وقتي دارم با هر نفس از اين زمونه سير ميشم
وقتي با 1زخم زيون از اينو اون دلگير ميشم
اين آخر راهه ديگه بايد كه تنها بميرم
تنها تو اوج بي كسي تو غربت اروم بگيرم
بايد برم بايد برم بايد كه تنها بپرم
آخ كه چه سنگين ميزنه اين نفساي آخرم
سكوت من نشونه ي رضايتم نيست ميدوني
گلايه هامو ميتوني از توي چشمام بخوني
بگو آخه جرمم چيه كه بايد اينجور بسوزم
گريه كنم داد نزنم لبهامو رو هم بدوزم
در به در عشق منم كه وبلاگ مينويسم
با هر نگاه به عكس تو من خودمو دار ميزنم
نفرين به عشق به عاشقي
نفرين به بخت و سرنوشت
به اون نگاه كه عشقتو  تو سرنوشت من نوشت
نفرين به من نفرين به تو نفرين به عشق منو تو
به ساده بودن منو به اون دل سياه تو

شاید اگر دائم بودی کنارم
یه روز میدیدم که دوست ندارم
می خوام برم که تا ابد بمونم
سخته برای هر دومون میدونم
سخته برای هر دومون میدونم


فکر نکنی دوری و اینجا نیستی
قلب من اونجاست تو تنها نیستی
خودم میرم عکسام ولی تو قابه
میشنوه حرفو ولی بی جوابه

رفتنه من شاید یه امتحانه
واسه شناخت تو تو این زمونه
غصه نخور زندگی رنگارنگه
یه وقتایی دور شدنم قشنگه
مراقبه گلدونه اطلسی باش
یه وقتایی منتظره کسی باش
کسی که چشماش یه کمی روشنه
شاید یه قدری هم شبیهه منه

کسی که چشماش کمی روشنه
شاید یه کمی شبیهه منه