شب مهمونیه ابر و شب خالی از ستاره

                                  شب انتظار بارون که بباره یا نباره

                                                                                رونده از تموم دنیا

مرد کوچه گرد پاییز

                                  آخرین رهگذر شب با ترانه ای غم انگیز

                                                                           حالا من مونده یه سایم که اونم عمری نداره

 وقتی آخرین چراغ کوچه چشم رو هم میزاره

                                    میریزه غم صداشو تو سکوت سرد کوچه

                                                                          تموم فکرش اینه که عشق و عاشقی پوچه

نه یه روز حتی یه لحظه سری بودش توی سر ها

                                خیلی ها نشون می دادند منو با حرف و اشاره

                                                                            به همم می گفتن اینو عاشق هزار ستاره